bence gayet mantıklı.
ben işimi sevememekten muzdaribim blog. kaldı ki, bir insanın işini sevememesinin ona verilmiş ve ömür boyu sürecek bir ceza olduğunu düşünüyorum. haketmek için önceki hayatlarımda -veya bu hayatta şuursuzca- kallavi bi takım haltlar karıştırmış olmam gerek.. artık herrrr ne yaptıysam.. kırılıyorum bu aralar mutsuzluktan!
bu da gelir, bu da geçer diyorlar. ağlama diyorlar. hatta tahammülü nice olmayanlar zırlama be yeter diyorlar -ki bunların başını anacığım çeker oldu- diyorlar da diyorlar.. vefakat haleti ruhiyeme bu demeler çok da fifi.
günler neler getirir... bilinmez.
ama bir şeyler getirseler, fena olmayacak!
kampanyama katılın!.. ben işimi sevemiyorum, işim beni sevsin. bari o sevsin!
